ဘ၀ေတြၾကမ္းပံုမ်ား

ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူ႔အလုပ္အေၾကာင္းေျပာရင္း ႏွင္းကို စာေရးေပးပါလားဆုိၿပီး ေျပာပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူကဓါတ္ပံုုေလးေတြ ပို႔ေပးပါတယ္။ ခရီးသြားရင္း ရိုက္လာတာျဖစ္ၿပီး ျမင္ရတာ စိတ္မေကာင္းဘူးလုိ႔ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေနနဲ႔ ျမင္ေနက် ရိုးေနၿပီလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရေပမယ့္ နုိင္ငံျခားမွာဆုိရင္ေတာ့ ဒီလုိမျဖစ္နုိင္ဘူးဆုိတာသိၾကမွာပါ။ ထမင္းတနပ္ စားရဖုိ႔အတြက္ ေနပူေနၿပီလား မုိးရြာေနသလားဆုိတာ ဂရုမစို္က္နုိင္ပဲ အရြယ္ေရာက္လုိ႔ အလုပ္လုပ္နုိင္တာနဲ႔ ရုန္းကန္ေနရတဲ့ ေက်ာင္းစာသင္ဖို႔ဆုိတာ ေနေနသာသာ မနက္စာစားၿပီးတာနဲ႔ ညစာကိုဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ ပူပင္မႈေတြနဲ႔ ဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ဘ၀ေတြပါ။

အပ်ိဳအရြယ္ေလးမို႔ လွလွပပေနနုိင္ဖို႔ဆုိတာေ၀းလုိ႔ ေတာေတာင္ထဲမွာ သဘာ၀ေဘးေတြကိုမေၾကာက္နုိင္ပဲ ထမင္းနပ္မွန္လုိ႔ ထင္းခုတ္ ဟင္းရြက္ခုူးၿပီး၀မ္းေရးကို ေျဖရွင္းေနရတဲ့သူေတြပါ။ ေစ်းေလးေရာင္းဖုိ႔ေတာင္ အရင္းအႏွီးမရွိလုိ႔ ခြန္အားကိုထုတ္ေရာင္းၿပီး တန္ရာတန္ေက်းဆုိတာထက္ အလုပ္ရွိဖို႔ ေငြရဖို႔အေရးၾကီးတယ္ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ မိုးထဲေရထဲမွာ အရြယ္နဲ႔မလုိက္ေအာင္ ပင္ပန္းေနရရွာတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ လူငယ္ေတြရဲ့ဘ၀ေတြကို ျမင္ရတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာအမွန္ပါပဲ။ ေက်ာင္းစာသင္ရမယ့္အရြယ္မွာ ၀မ္းေရးကိုေျဖရွင္းေနရတဲ့အတြက္ ဗဟုသုတဆုိတာလည္း နည္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ဘ၀ကုိ အျပံဳးမပ်က္ ၾကိဳးစားၿပီး ျဖတ္သန္းေနၾကပါတယ္။

ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္မွာ ဘယ္လုိရင္ဆုိင္ၾကမလဲ။ ဒီလုိအျဖစ္မ်ိဳးေတြ တေန႔တျခား မ်ားလာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရင္ေလးစရာပါပဲ။

အခုလုိဘ၀ေတြကေန ျမန္ျမန္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

ႏွွစ္ဆန္းတရက္

ဒီေန႔ေတာ့ အခ်ိန္ပိုဆုိတာကို မသြားေတာ့ပဲ အိမ္မွာပဲ ေနျဖစ္ပါတယ္။ ေစာေစာထလုိ႔ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးေတာ့ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ရင္း လူသားေတြ ႏွစ္သစ္မွာ ေဘးကင္းၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ ဘုရားရွင္ထံမွာ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ သၾကၤန္တြင္းမွာ သတင္းဆိုးေတြၾကားလုိက္ရလုိ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ အခုလုိၾကားလုိက္ရတာ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္လဲေၾကာက္မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ျမန္မာျပည္အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ အိ္မ္မွာပရိတ္ရြတ္တယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူးဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္ကို မခံစားရတာ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ အခုေတာ့လဲ သၾကၤန္ဆုိတာကို ရင္မခုန္တတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကေလးဘ၀တုန္းကေတာ့ သၾကၤန္ေရာက္ခါနီးရင္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ အခုက်ေတာ့ ေအာ္ သၾကၤန္ေရာက္ၿပီလားဆိုတဲ့ စကားေလးတခြန္းေလာက္ပဲ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။

မေန႔ညက သူငယ္ခ်င္းက ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႔ ေရႊတိဂံုသြားမလုိ႔ ႏွင္းအတြက္ဆုေတာင္းေပးခဲ့မယ္ဆိုလုိ႔ အရင္တုန္းက ႏွစ္ဆန္းတရက္တိုင္း မာမားနဲ႔ ဘုရားသြားခဲ့တာကို သတိရမိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္းေက်းဇူး တင္မိပါတယ္။ အခုေတာ့လဲ အေ၀းတေနရာကေန ရည္မွန္းၿပီး ကန္ေတာ့မိပါတယ္။ လာမယ့္ ႏွစ္သစ္မွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျဖတ္သန္းရဦးမယ္။

ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ လူသားအားလံုး ျမန္မာႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႔ကစၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ ေဘးကင္းၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ ဆုေတာင္းလုိက္ပါတယ္။

for u

လိမ္ညာမႈေတြနဲ႔ လွည့္စားေနတာ
ငါ မသိလုိ႔မဟုတ္ဘူးေနာ္
မင္းရဲ့သိကၡာအတြက္
ငါ မသိသလုိေနလုိက္တာ။

အေၾကာင္းျပခ်က္္ရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ
တျခားတေယာက္ရွိေနတာသိေပမယ့္
ေျခလွမ္းျပင္ေနတဲ့မင္းအတြက္
ငါ့နႈတ္ကေျပာထြက္လိုက္တာက
ရပါတယ္ သြားပါတဲ့။

မခ်စ္လို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္
ငါ့ခ်စ္သူ စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔အတြက္
ႏွလံုးသားကိုစေတးလုိက္တာ။

ရယူဖုိ႔အတြက္ ခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္သလို
ေပးဆပ္ဖုိ႔တခုတည္းနဲ႔
ငါ့ႏွလံုးသားကေတာ့
မင္းအတြက္္ အျမဲတမ္း
နားလည္ေပးေနမွာပါ။

ရာသက္ပန္ အျပစ္မျမင္
ခ်စ္ခင္လ်က္ပါပဲ။

ဆံုးမစာ

ံလူ႔ဘ၀ဟာ တုိတုိေလးပါ။
အကုသိုလ္နဲ႔ အခ်ိန္မကုန္ပါေစနဲ႔ ကုသိုလ္ကိုပဲလုပ္ပါ။
အရင္တုန္းက မုိက္မွားသမွ်ရွိရင္
အခုခ်ိန္ကစၿပီး အားလံုးကို ရပ္ပစ္လုိက္ေတာ့။


တိရိစာၦန္လိုမ်ားမ်ားေနရင္ မွတ္ထား
ေသရင္တိရိစာၦန္ပဲျဖစ္တာပဲ။
တိရိစာၦန္ဟာ အိပ္တယ္ စားတယ္ ကာဂုဏ္ခံစားတယ္။
ဒီသံုးမ်ိဳးပဲလုပ္တယ္။ ကုသိုလ္ဆုိဘာမွမလုပ္ဘူး
လူျဖစ္ၿပီးေတာ့ အိပ္လိုက္ စားလုိက္ ကာမဂုဏ္ခံစားလုိက္ ဒီလုိပဲေနမယ္
ကုသုိလ္ဘာမွမလုပ္ဘူးဆုိရင္ တိရိစာၦန္ပဲ။


အထုပ္ကေလး တျပင္ျပင္ အထုပ္ရွင္ေသလုိ႔သြား
က်န္တဲ့သူေတြ ေ၀လုိ႔စား။
အထုပ္ရွင္မွာအလကား ဘာမွလည္းပါမသြား
ေသရြာၾကေတာ့ အပါယ္လား
နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔ အခက္သား

ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န ရဲ့ ဆံုးမစကားေတြပါ။

ႏွင္းတုိ႔ေတြမွာ လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာၿပီးရင္ လုိခ်င္တက္မက္စိတ္ေတြ ျဖစ္ခ်င္တာေတြနဲ႔ တေန႔တေန႔ အခ်ိန္ကုန္လာၿပီး အိုမင္းလာတာကို သတိမမူမိပါဘူး။ မအိုမေသေတာ့မယ့္ တည္ျမဲမယ့္အရာေတြလုိ႔ ထင္ၿပီး အရကိုယူခ်င္ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာၿပီးတာနဲ႔ ေသျခင္းတရားကလည္း ကပ္ပါလာပါတယ္။ မေသခင္ ဘာလုပ္ရမလဲလုိ႔ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္ တကယ္ေသရမွာ ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းလာပါတယ္။
အခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္ေသဖုိ႔အတြက္ ဘာမွမျပင္ဆင္ရေသးတဲ့အတြက္ တကယ္ေသရမွာေၾကာက္ပါတယ္။ ႏွင္းတုိ႔ေတြ သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေနတာေလးေတြကို ဆရာေတာ္က တုိတုိရွင္းရွင္းေလးနဲ႔ ဆံုးမစကားေျပာထားတာေလးကို မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

အျဖဴေရာင္

ခုတေလာ စိတ္ထဲမွာ ခံစားခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ တခါတေလ ၀မ္းနည္းမိသလုိ တခါတေလလဲ ၾကည္နူးမိတယ္။ တခါတေလ ကိုယ္ကေပးဆပ္ေနရတဲ့သူအျဖစ္ ခံစားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီဘ၀ထဲမွာပဲ ကိုယ္တုိင္ကေပ်ာ္ေနတာပါ။ လူတိုင္းမွာ အတၱဆုိတာရွိတာပါပဲ။ ႏွင္းကို္ယ္တိုင္လဲ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအတၱက ႏွင္းခ်စ္တဲ့သူေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာပါ။ အတၱဆိုတာရွိလာမွေတာ့ ပူေလာင္မႈလဲပါလာတာေပါ့။ တခါတေလ ကိုယ့္မွာပူေလာင္ေနရေပမယ့္ ကုိယ္ခ်စ္ရတဲ့သူေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္ဆုိရင္ ေက်နပ္တယ္။

မာမားေျပာဖူးတဲ့စကားေလးကို သိရမိတယ္။ လူေတြရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာေပမယ့္ တခ်ိဳ႔က ေပးဆပ္ဖုိ႔ေရာက္လာၿပီး တခ်ို႕ကေတာ့ ေတာင္းယူဖုိ႔ေရာက္လာတာတဲ့။ ကို္ယ္ဘယ္လုိလူမ်ိုးလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ပါတဲ့။

ေပးဆပ္တယ္ဆုိတာကို တခ်ိဳ႕က အရံႈးေပးတယ္လုိ႔ ထင္ခ်င္လဲထင္မယ္။ မနုိင္ေတာ့လုိ႔ အရံႈးေပးလုိက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အနိုင္အရံႈးဆုိတာ စိတ္ထဲမွာကိုမရွိေတာ့ပဲ ကိုယ့္အတြက္ဘာမွမလုိခ်င္ေတာ့တာပါ။ အျဖဴေရာင္ေမတၱာသက္သက္ ေပးဆပ္ခ်င္တာပါ။ ဘာမွတု႔ံ့ျပန္ဖို႔မလုိပါဘူး။

ေနရာ

သားသမီးေနရာမွာ

ေမေမ ဒါေလးလိုခ်င္တယ္ ၀ယ္ေပးေနာ္ မရရင္စိတ္ေကာက္လုိက္မွာ။
အသားပဲစားခ်င္တာေနာ္။ မုန္႔ဖိုးကမေလာက္ဘူး။ ထပ္ေပးေနာ္။ သမီးကေတာ့ သူ႔ကိုပဲခ်စ္တာ ေမေမတို႔လက္ခံေပးေနာ္။

ကိုယ္တိုင္မိဘေနရာေရာက္ေတာ့

ဒါေလးက သားသမီးအတြက္။ မရရင္သူတုိ႔စိတ္ဆင္းရဲမွာ။အသားေလးကသားသမီးအတြက္ အရိုးေလးပဲစားေတာ့မယ္။ ငါ့အတြက္မလိုပါဘူး။ မုန္႔ဖိုးေလးပိုေပးလုိက္မယ္။ ေကာင္ေလးကိုသေဘာမက်ဘူး ဒါေပမယ့္ သမီးစိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔။

ကိုယ္က သားသမီးေနရာမွာရွိတုန္းက မိဘေတြဘယ္လုိျဖစ္လဲမစဥ္းစားခဲ့ဘူး။ မသိခဲ့ဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ဆုိတဲ့ အတၱပဲရွိတယ္။ ကိုယ္တုိင္မိဘေနရာေရာက္မွ မိဘေတြရဲ့ေမတၱာကို ပုိၿပီးသိနုိင္တယ္။ ကိုယ္သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ေပးဆပ္ဖုိ႔အတြက္ မိဘေတြရွိေနေသးတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကံေကာင္းပါတယ္။ တကယ္လုိ႔မ်ားအသိေနာက္က်ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘာနဲ႔မွ ျပန္အစားထုိးလုိ႔မရေတာ့တဲ့ ဆံုးရံႈးမႈပဲ။ ေနာင္မွသိတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ ေနရာေလးကို ခဏအစားထိုးၿပီး ၀င္ၾကည့္လိုက္ၾကပါ။

မည္သူမျပဳမိမိမႈ

ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူတသူတဦးတေယာက္ကမွ လာလုပ္လုိ႔မရပါဘူး။ ျဖစ္လာသမွ်အေၾကာင္းေတြက မိမိကိုယ္တုိင္ျပဳလုပ္ၿပီး ျဖစ္လာတာေတြၾကည့္ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ကေျပာတယ္။ ကံေကာင္းလုိက္တာ အားက်လုိက္တာတဲ့။ သူဘာေၾကာင့္ကံေကာင္းေနတာလဲ သူကံေကာင္းေအာင္ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ၾကည့္ပါ။ ကုိယ္လဲကံေကာင္းခ်င္ရင္ သူ႔လုိလုပ္ပါ။ သားသမီးကံေကာင္းတယ္။ ေပးကမ္းေထာက္ပံ့မယ္သူမ်ားတယ္ဆုိၿပီး အားက်ေနတတ္ၾကတယ္။ သားသမီးကံေကာင္းခ်င္ရင္ ကိုယ္ကလည္း မိဘေပၚ သားသမီး၀တ္ေက်ေအာင္လုပ္ပါ။ ေပးကမ္းေထာက္ပံ့မယ္သူမ်ားခ်င္ရင္ ကိုယ္ကလည္းသူတပါးကိုေပးကမ္းတတ္ပါေစ။ အေပးဆုိတာရွိမွ အယူဆိုတာလည္းရွိမွာပါ။ အယူပဲရွိၿပီးအေပးမရွိရင္ေတာ့ အျမဲမေကာင္းနုိင္ဘူး။

မုဒိတာ

ကိုယ့္ထက္သာ မနာလုိ ဆုိတဲ့စကားကို ခပ္ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စရင္းေနာက္ရင္းေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ မနာလုိမျဖစ္နဲ႔သိလားဆုိၿပီး မထိတထိလဲ ေနာက္ခဲ့ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က အခုလုိေနာက္ေျပာင္ခဲ့ေပမယ့္ သူတပါးကို မလုိစိတ္ထားတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး။ အခ်င္းခ်င္း စေကာင္းလုိ႔သာေျပာျဖစ္ခဲ့တာပါ။
လူေတြရဲ့စိတ္ဟာ ေတာ္ေတာ္္ကို ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္ကသာ သူမ်ားထက္သာခ်င္တယ္။ ကိုယ္ကသာအေပၚကေနခ်င္ၾကတယ္။ တေယာက္ေယာက္ကမ်ား ကိုယ့္ထက္သာသြားရင္ သူ႔အတြက္ ၀မ္းသာမေပးနုိင္ပဲ မနာလုိစိတ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ မုဒိတာ ပြားလုိက္ပါဆုိတဲ့ စကားေလးက သံုးလံုးတည္းပါ။ ဒါေပမယ့္ လုိက္လုပ္ဖို႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ေနၾကပါတယ္။ မ်က္ႏွာဖံုးေတြစြပ္ၿပီး ရယ္ျပေနတတ္ၾကေပမယ့္ ေနာက္ကြယ္ကေန သူတပါးထမင္းလုပ္ကုိ ပုတ္ခ်တတ္ၾကတယ္။ သူတပါးစားမယ့္အရာကို မုဒိတာပြားၿပီး မေကၽြးနုိင္ၾကဘူး။ ေငြမ်က္ႏွာကို ၾကည့္လုိက္တာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြက ၀င္လာၿပီး လုပ္သင့္တာေတြ မလုပ္သင့္တာေတြကို မေတြးေတာ့ပဲ လုပ္တတ္ၾကတယ္။ ပင္လယ္ေရဆုိတာ ကိုယ္တေယာက္ထဲလဲ ေသာက္ ္မကုန္နုိင္ပါဘူး။ ကိုယ္တေယာက္တည္းလဲ အကုန္မေသာက္နုိင္တာကို သူတပါးကိုလဲ ေပးမေသာက္နုိင္ၾကဘူး။ လူဆုိတဲ့အတြက္ စိတ္ကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ၾကတာပါပဲ။ မနာလိုစိတ္ဆုိတာကလည္း အနည္းနဲ႔အမ်ားပဲကြာတယ္။ လူတုိင္းမွာ တခဏေတာ့ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ျဖစ္လာတဲ့ စိတ္ကုိ သိၿပီး အခ်ိန္မွီတားနုိင္မယ္ဆုိရင္ အလြန္ေကာင္းမွာပါ။ သူတပါးကို မနာလုိျဖစ္မယ့္အစား သူ႔လုိျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမလဲလုိ႔ အေျဖရွာၿပီး ၾကိဳးစားရင္ သူ႔အတြက္ေရာ ကိုယ့္အတြက္ေရာ အက်ိဳးရွိမွာပါ။

ခ်ယ္ရီနဲ႔ အတူ

ထိုင္၀မ္ရဲ့ တေနရာက ခ်ယ္ရီပင္တန္း

ထိုင္၀မ္ကို စေရာက္ၿပီးကတည္းက ပိေတာက္ပန္းဆုိတာကို မျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ပိေတာက္ကို ဧၿပီလမွာ ျမင္ရသလိုပဲ ထိုင္၀မ္မွာေတာ့ ဇန္န၀ါရီ ေဖေဖာ္၀ါရီဆုိရင္ ခ်ယ္ရီကိုျမင္ရပါတယ္။ ပိေတာက္ကို လြမ္းေပမယ့္ အနားမွာရွိတဲ့ခ်ယ္ရီနဲ႔ပဲ ေက်နပ္လာတာ ၄ ႏွစ္ေက်ာ္လာပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္ကလူေတြ ပိေတာက္ကိုခ်စ္ၾကသလိုပဲ ထုိင္၀မ္ကလူေတြကလဲ ခ်ယ္ရီကိုခ်စ္ၾကပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ဆုိရင္ ခ်ယ္ရီေတြလဲ အစြမ္းကုန္ဖူးပြင့္ေနၿပီျဖစ္လို႔ ခ်ယ္ရီပန္းေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ လူေတြစည္ကားေနပါၿပီ။ ႏွင္းကိုယ္တုိင္လဲ ခ်ယ္ရီပန္းေတြကိုခ်စ္တတ္လာပါတယ္။ ခ်ယ္ရီပင္ေတြေအာက္ကို အေရာက္သြားတတ္လာတယ္။ ၁ လပိုင္းတုန္းက ခ်ယ္ရီရွိတဲ့ေနရာကုိသြားခဲ့ၿပီးၿပီ။ ေရႊညာေျမက ပိေတာက္၀ါကိုသတိရတဲ့အခါ ခ်ယ္ရီကိုသာ ပန္ကာေက်နပ္ကြယ္ ဆုိတဲ့ ဦးထီးဆုိင္ရဲ့ သီခ်င္းေလးကို အမွတ္ရမိပါတယ္။

sun moon lake

က်ိဳက်ဴအ၀င္

sun moon lake ကေန က်ိဳက်ဴအျပန္ skyline

ခ်ယ္ရီပန္းအျဖဴေရာင္

က်ိက်ဴရဲ့ ခ်ယ္ရီပင္တန္းေလး

ဒီေနရာမွာ ရိုးရာအကေတြ ကျပၾကတယ္

က်ိဳက်ဴကေနတက္လာတဲ့ skyline ေပၚကေန ျမင္ရတဲ့ပံု

sun moon lake ရဲ့ skyline ဂိတ္အ၀င္

ေမာ္ေတာ္ဂိတ္

sun moon lake ဘက္က skyline ဂိတ္

sun moon lake ထဲကေန ျမင္ရတဲ့ skyline

ေစ်းတန္းကိုသြားဖုိ႔အတြက္ ဆင္းတဲ့ ဆိပ္ကမ္း

ေစ်းတန္းေလးအ၀င္

တုိင္းရင္းသားတမ်ိဳးရဲ့ အစားအစာ

လက္ေဆာင္ပစၥည္းအေရာင္းဆုိင္

၁ လပိုင္းတုန္းက စေနပိတ္ရက္တရက္ အလုပ္ကအစ္မေတြနဲ႔ တခါမွမေရာက္ျဖစ္ေသးတဲ့ sun moon lake ကိုသြားျဖစ္ခဲ့တယ္။ sun moon lake ကို ကားနဲ႔တုိက္ရိုက္မသြားပဲ က်ိဳက်ဴလုိ႔ေခၚတဲ့ ကစားကြင္းကေနတဆင့္ skyline စီးၿပီး သြားၾကပါတယ္။ ထိုင္ေပကေန ၃ နာရီေက်ာ္ေလာက္ ကားစီးသြားၿပီး က်ိဳက်ဴကိုေရာက္ပါတယ္။ က်ိဳက်ဴဆုိတဲ့ေနရာကေတာ့ အရင္ထုိင္၀မ္ကၽြန္းေပၚမွာေနခဲ့တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ ရိုးရာဓေလ့ေတြကို ျပသထားတဲ့ေနရာျဖစ္သလို ကေလးေတြအတြက္လဲ ကစားကြင္းရွိပါတယ္။ က်ိဳက်ဴကေန skyline စီးၿပီး ေတာင္ကုန္း၂ လံုးကို ျဖတ္ၿပီးသြားရင္ေတာ့ sun moon lake ကိုေရာက္ပါတယ္။ က်ိဳက်ဴနဲ႔ sun moon lake ကို သြားဖုိ႔အတြက္ skyline ကို ဂိတ္ႏွစ္ခုေျပာင္းရပါတယ္။ က်ိဳက်ဴေတာင္ေျခကေန ေတာင္အလယ္ထိတခါစီးရၿပီး sun moon lake ကိုသြားဖို႔အတြက္ sun moon lake ဂိတ္ကို တခါေျပာင္းၿပီးစီးရပါတယ္။ sun moon lake ကိုေရာက္ေတာ့ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ပတ္စီးလို႔ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ကန္ထဲမွာ ေမာ္ေတာ္ပတ္စီးၾကပါတယ္။ ေရကန္ရဲ့ အလယ္တေနရာမွာေတာ့ ကၽြန္းေလးတခုရွိပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဒီကၽြန္းကေလးက ေတာ္ေတာ္ေလးၾကီးေပမယ့္ အခုေတာ့ ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာတဲ့အတြက္ ကၽြန္းေပၚက သစ္ပင္ေလးတပင္အျပင္ ေရေပၚေပၚေနတဲ့ ကုန္းေျမဟာလဲ ေသးေသးပဲက်န္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီကၽြန္းေလးနားကအျပန္မွာေတာ့ ေစ်းတန္းေလးရွိတဲ့ ဆိပ္ကမ္းမွာ ခဏဆင္းလုိက္ပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ ရိုးရာအစားအစာေတြအျပင္ ရိုးရာအ၀တ္အစားေတြကိုပါ ေရာင္းခ်ေနတဲ့ ဆုိင္ေတြရွိပါတယ္။ လက္ေဆာင္ပစၥည္းဆုိင္ေတြမွာ သူတို႔ရဲ့ ရိုးရာဓေလ့ပန္းပုပန္းခ်ီေတြကုိလဲ ေတြ႔ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ပန္းပုေတြက ျမန္မာျပည္က တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္ပါတယ္။ ေစ်းတန္းေလးထဲ ပတ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ က်ိဳက်ဴကို ျပန္ဖို႔အတြက္ skyline ရွိတဲ့ေနရာကုိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးသြားလုိ႔ရသလို ေမာ္ေတာ္စီးၿပီးလဲ ျပန္လုိ႔ရပါတယ္။ ႏွင္းတုိ႔ကေတာ့ ေမာ္ေတာ္စီးၿပီး ျပန္လုိက္ပါတယ္။ က်ိဳက်ဴကုိ ျပန္တဲ့အခ်ိိန္မွာေတာ့ skyline မွာ လူမရွိေတာ့တဲ့အတြက္ တန္းစီစရာမလုိေတာ့ပါဘူး။ က်ိဳက်ဴျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေတာင္ေအာက္ကုိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးဆင္းလုိ႔ရသလို skyline နဲ႔ ဆင္းလို႔လဲရပါတယ္။ ႏွင္းတုိ႔ကေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ဆင္းၿပီး ဓါတ္ပံုေတြ ေလွ်ာက္ရိုက္ၾကပါတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္တာရယ္ sun moon lake မွာေလွ်ာက္သြားတာရယ္နဲ႔ အခ်ိန္မရွိေတာ့လို႔ ကစားကြင္းထဲ ၀င္မေဆာ့ျဖစ္ပါဘူး။ ႏွင္းကိုယ္တုိင္လဲ အျမင့္ေၾကာက္တဲ့အတြက္ မေဆာ့ရဲသလို ကိုယ္နဲ႔အတူတူသြားတာကလည္း ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ ေက်ာ္ေတြျဖစ္လုိ႔ မေဆာ့ၾကပါဘူး။ ႏွင္းတုိ႔သြားတဲ့အခ်ိန္က ခ်ယ္ရီေတြ စပြင့္ေနၿပီျဖစ္လုိ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးလွပါတယ္။ အခုဆုိရင္ေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြ အကုန္လံုးပြင့္ေနေလာက္ၿပီျဖစ္လို႔ ပိုလွမွာပါ။